⏰ DO MATURY 2027 ZOSTAŁO: 202 DNI

Środki stylistyczne i ich funkcje - lista z przykładami na maturę

8 min czytania · aktualizacja

Środki stylistyczne to zabiegi językowe, które nadają tekstowi dodatkowe znaczenie: obraz, emocję, rytm albo dystans. Na maturze z polskiego sama nazwa środka prawie nigdy nie wystarcza - zadania w arkuszu testowym i drugie zadanie na części ustnej pytają o to, czemu dany środek służy w tym konkretnym tekście. Poniżej najważniejsze środki z przykładami i typowymi funkcjami oraz schemat zdania, które w kluczu dostaje punkt.

Środki znaczeniowe: obraz i ocena

ŚrodekCzym jestPrzykładTypowa funkcja
epitetokreślenie rzeczownika, najczęściej przymiotnik„szybkonogi Achilles” (epitet stały w przekładach „Iliady”)uszczegóławia, wartościuje, buduje nastrój
porównaniezestawienie dwóch rzeczy za pomocą „jak”, „niby”, „niczym”„Litwo! Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie”przybliża sens przez rzecz znaną odbiorcy
metafora (przenośnia)połączenie słów, które razem znaczą coś innego niż osobno„morze traw”tworzy obraz, skraca myśl, zaskakuje
uosobienie (personifikacja)nadanie cech ludzkich zwierzętom, rzeczom lub pojęciomŚmierć rozmawiająca z Mistrzem Polikarpemczyni pojęcie abstrakcyjne konkretnym i bliskim
ożywienie (animizacja)nadanie cech istot żywych przedmiotom i zjawiskom„wiatr wyje”dynamizuje opis, dodaje grozy lub ruchu
oksymoronzestawienie słów o sprzecznych znaczeniach„gorący lód”, „żywy trup”oddaje sprzeczność przeżyć, zmusza do namysłu
hiperbolacelowa przesada„morze łez”, „czekam całe wieki”wzmacnia emocję, podkreśla skalę
peryfraza (omówienie)opisowe nazwanie rzeczy zamiast jej nazwy„srebrny glob” (księżyc)uszlachetnia styl, unika powtórzeń
eufemizmzłagodzenie słowa drastycznego lub przykrego„odejść” zamiast „umrze攳agodzi przekaz, wyraża takt
ironiawypowiedź, której prawdziwy sens jest odwrotny do dosłownegozarzuty wobec króla w satyrze Krasickiego „Do króla”, które naprawdę są zaletamiośmiesza, krytykuje pod pozorem innej oceny
synestezjapołączenie wrażeń różnych zmysłów„jasny dźwięk”, „ciepłe barwy”oddaje złożoność doznań; typowa dla Młodej Polski

Środki składniowe: rytm i nacisk

ŚrodekCzym jestPrzykładTypowa funkcja
apostrofabezpośredni zwrot do osoby, bóstwa lub rzeczy„Litwo! Ojczyzno moja!”podnosi ton, wyraża emocje, nadaje patos
pytanie retorycznepytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi„Czyż można milczeć wobec krzywdy?”angażuje odbiorcę, wzmacnia tezę
anaforapowtórzenie słowa na początku kolejnych wersów lub zdań„Nie dla siebie… Nie dla sławy…”rytmizuje, akcentuje kluczową myśl
epiforapowtórzenie słowa na końcu kolejnych wersów lub zdań„…był sam. …został sam.”domyka myśl, wzmacnia jej wagę
paralelizmpowtórzenie tej samej budowy zdańpsalmy biblijne, w których drugi człon rozwija pierwszyporządkuje wywód, buduje podniosły rytm
antytezazestawienie przeciwieństw„Nienawidzę i kocham” (Katullus)uwydatnia konflikt lub wybór
wyliczenieciąg nazw lub określeńopisy przyrody i przedmiotów w „Panu Tadeuszu”buduje pełnię obrazu, wrażenie obfitości
inwersjaprzestawny szyk wyrazów„wiatru szum” zamiast „szum wiatru”wyróżnia słowo, nadaje styl poetycki
elipsapominięcie wyrazu łatwego do domyślenia„Ja w lewo, on w prawo.”przyspiesza tempo, dynamizuje

Środki leksykalne i brzmieniowe

  • Neologizm - nowo utworzony wyraz, np. gombrowiczowskie „upupienie” z „Ferdydurke”. Nazywa zjawisko, dla którego brakowało słowa.
  • Archaizm - wyraz lub forma dawna. Cała stylizacja archaizująca, jak w „Potopie”, buduje koloryt epoki.
  • Zdrobnienie i zgrubienie - wyrażają czułość albo pogardę, ironię lub lekceważenie.
  • Kolokwializm - słowo potoczne w tekście literackim. Obniża ton, przybliża mowę bohatera do codziennej.
  • Wyraz dźwiękonaśladowczy (onomatopeja) - naśladuje dźwięki, np. „W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie”. Ożywia opis, działa na słuch.
  • Przerzutnia - przeniesienie części zdania do następnego wersu. Wyróżnia słowo na początku nowego wersu, zaburza rytm, oddaje wahanie.

Do tego dwa pojęcia szersze niż pojedynczy środek: symbol (znak o wielu możliwych znaczeniach, jak chochoł w „Weselu” albo szklane domy w „Przedwiośniu”) i alegoria (obraz o jednym, umownym znaczeniu, np. „Dżuma” odczytywana jako opowieść o każdym zbiorowym złu).

Jak opisać funkcję: schemat jednego zdania

Odpowiedź, która dostaje punkt, ma trzy elementy: nazwę środka, cytat lub wskazanie miejsca w tekście i funkcję odniesioną do sensu tego tekstu.

[nazwa środka] („cytat”) + czasownik funkcji + co dokładnie i po co

Czasowniki, które przydają się najczęściej: podkreśla, uwydatnia, wzmacnia, kontrastuje, oddaje, buduje nastrój, nadaje patosu, ośmiesza, przybliża, skraca dystans, wprowadza dystans.

Porównaj trzy odpowiedzi do inwokacji „Pana Tadeusza”:

  • „W tekście jest apostrofa.” - za mało: sama nazwa, bez funkcji.
  • „Apostrofa upiększa tekst.” - za mało: funkcja ogólna, pasująca do każdego utworu.
  • „Apostrofa «Litwo! Ojczyzno moja!» nadaje wypowiedzi podniosły ton i pokazuje uczuciową więź podmiotu z utraconą ojczyzną.” - pełna odpowiedź: nazwa, cytat i funkcja związana z sensem fragmentu.

Pułapki, za które przepadają punkty

  • Porównanie czy metafora? Porównanie ma wskaźnik („jak”, „niby”, „niczym”, „jakby”). Metafora go nie ma - „morze traw” to metafora, „trawy jak morze” to porównanie.
  • Uosobienie czy ożywienie? Gdy rzecz zachowuje się jak człowiek (mówi, myśli, płacze), to uosobienie. Gdy tylko jak istota żywa (wyje, biegnie), to ożywienie.
  • Ironia bez kontekstu. Ironię rozpoznajesz po sprzeczności między słowami a sytuacją - zawsze wskaż, z czym słowa się kłócą.
  • Funkcja „uniwersalna”. „Urozmaica tekst” albo „sprawia, że tekst jest ciekawszy” pasuje do wszystkiego, więc nie jest odpowiedzią.

Część środków, o których mówią starsze opracowania, nie występuje już w aktualnej podstawie programowej - listę zmian znajdziesz w tekście o wymaganiach na maturze 2027 z polskiego.

Najczęstsze pytania (FAQ)

Czym różni się metafora od porównania?
Porównanie zestawia dwie rzeczy za pomocą wskaźnika, takiego jak wyrazy jak, niby, niczym lub jakby. Metafora łączy słowa bez wskaźnika, tak że razem tworzą nowe znaczenie, na przykład morze traw zamiast trawy jak morze.
Czym różni się uosobienie od ożywienia?
Uosobienie nadaje rzeczy lub zjawisku cechy człowieka, na przykład zdolność mówienia, myślenia albo płaczu. Ożywienie nadaje jedynie cechy istoty żywej, na przykład ruch, oddech albo wycie, bez cech typowo ludzkich.
Jak określić funkcję środka stylistycznego?
Nazwij środek, zacytuj fragment, w którym występuje, i napisz, co ten środek robi z sensem konkretnego tekstu: co podkreśla, jaki nastrój buduje albo jaki stosunek mówiącego do tematu pokazuje. Ogólnik w rodzaju urozmaica tekst nie wystarczy.
Gdzie na maturze z polskiego pojawiają się środki stylistyczne?
W arkuszu testowym, zarówno w części Język polski w użyciu, jak i w teście historycznoliterackim, a także w drugim zadaniu części ustnej, gdy zdający dostaje tekst literacki. W każdej z tych części liczy się funkcja środka.

Jak zadania o środkach wyglądają w arkuszu, pokazujemy w poradnikach o języku polskim w użyciu i teście historycznoliterackim. Przebieg drugiego zadania na ustnej opisuje tekst o maturze ustnej z polskiego.

Więcej z języka polskiego